A gene test could not pick which bladder cancer patients benefit from immune drugsیک آزمایش ژنتیکی نتوانست مشخص کند کدام بیماران سرطان مثانه از داروهای ایمنی‌درمانی سود می‌برند

Why it matters

Immune-boosting drugs (medicines that release the brakes on the body's own defence cells so they attack a tumor) help some people a lot and others not at all. Doctors badly want a test that says in advance who will benefit, so the rest are spared months of side effects. This trial is an honest report that one promising test does not do that job. It also points to a possible reason: grinding up a piece of tumor and measuring its average gene activity throws away the information about where each cell sits, and that arrangement may be what decides the outcome.داروهای تقویت‌کننده سیستم ایمنی (داروهایی که ترمزِ سلول‌های دفاعی بدن را رها می‌کنند تا به تومور حمله کنند) برای برخی افراد بسیار مؤثرند و برای برخی دیگر هیچ اثری ندارند. پزشکان به‌شدت خواهان آزمایشی هستند که از پیش بگوید چه کسی سود خواهد برد، تا بقیه از ماه‌ها عوارض جانبی بی‌فایده در امان بمانند. این کارآزمایی گزارشی صادقانه است که نشان می‌دهد یکی از آزمایش‌های امیدبخش این کار را انجام نمی‌دهد. همچنین به دلیلی احتمالی اشاره می‌کند: خرد کردن یک قطعه از تومور و اندازه‌گیری میانگین فعالیت ژنی آن، اطلاعاتِ مربوط به محل قرارگیری هر سلول را از بین می‌برد، و همین چیدمان شاید چیزی باشد که نتیجه را تعیین می‌کند.