Untreated sewage, not drug factories, appears to drive resistant bacteria in an Indian city riverفاضلاب تصفیه‌نشده، نه کارخانه‌های دارویی، به نظر می‌رسد عامل اصلی گسترش باکتری‌های مقاوم در رودخانه‌ی یک شهر هندی است

Drug-resistant bacteria in one Indian city's river come mainly from untreated human sewage, not from medicine factories. Water flow calculations showed sewage made up 60–80% of the river inside the city during the dry season.باکتری‌های مقاوم به دارو در رودخانه‌ی یک شهر هندی عمدتاً از فاضلاب انسانی تصفیه‌نشده می‌آیند، نه از کارخانه‌های داروسازی. محاسبات جریان آب نشان داد که در فصل خشک، فاضلاب 60–80% از حجم رودخانه در داخل شهر را تشکیل می‌داده است.

ترجمهٔ ماشینی است؛ برای دقت به متن اصلی انگلیسی مراجعه کنید.

Why it matters

Antibiotics are medicines that kill bacteria, and some bacteria have changed so the medicines no longer work on them. These hard-to-kill bacteria spread through dirty water, and people who wash, fish or farm along a polluted river can pick them up. Hyderabad is famous for making medicines, so factories were the obvious suspect, but this study points at ordinary household waste that never reaches a treatment plant. If the same is true in other cities, building and running sewage treatment may protect people more than watching factories alone.آنتی‌بیوتیک‌ها داروهایی هستند که باکتری‌ها را از بین می‌برند، اما برخی باکتری‌ها به گونه‌ای تغییر کرده‌اند که این داروها دیگر روی آن‌ها اثر نمی‌کنند. این باکتری‌های مقاومِ سخت‌کُش از طریق آب آلوده پخش می‌شوند و افرادی که در کنار یک رودخانه‌ی آلوده لباس می‌شویند، ماهی می‌گیرند یا کشاورزی می‌کنند، ممکن است به آن‌ها آلوده شوند. Hyderabad به خاطر تولید دارو معروف است، پس کارخانه‌ها مشکوک اصلی به نظر می‌رسیدند، اما این مطالعه فاضلاب معمولی خانگی را که هرگز به تصفیه‌خانه نمی‌رسد، مسئول اصلی معرفی می‌کند. اگر همین وضعیت در شهرهای دیگر هم صادق باشد، ساخت و راه‌اندازی تصفیه‌خانه‌های فاضلاب می‌تواند بیش از صرفاً نظارت بر کارخانه‌ها، از مردم محافظت کند.

Who's behind it: V. Sonkar and colleagues, AMRflows consortium.

Summary by the Lemma AI · how we grade

Read the original paper (www.biorxiv.org) DOI