Adding one drug to chemotherapy may help young adults survive a fast blood cancerافزودن یک دارو به شیمی‌درمانی ممکن است به بقای بزرگسالان جوان در برابر یک سرطان خون سریع‌پیشرونده کمک کند

Adding the drug venetoclax to chemotherapy seems to clear a blood cancer more completely. Among 167 patients aged 14 to 60, 91% went into remission, and 73% of those had no cancer cells left that tests could find.به نظر می‌رسد افزودن داروی venetoclax به شیمی‌درمانی، سرطان خون را کامل‌تر از حالت معمول از بین می‌برد. از میان 167 بیمار با سنین 14 تا 60 سال، 91% وارد فاز بهبودی (remission) شدند و از میان همین افراد، 73% دیگر هیچ سلول سرطانی قابل‌شناسایی با آزمایش‌ها نداشتند.

ترجمهٔ ماشینی است؛ برای دقت به متن اصلی انگلیسی مراجعه کنید.

Why it matters

Acute lymphoblastic leukemia is a fast-growing cancer of white blood cells. Children with it are usually cured, but teenagers and adults do much worse. Venetoclax is a drug that blocks a protein cancer cells use to stay alive, so the cells die instead. This early trial hints it could help older patients too, but the patients were compared with people treated in earlier years, not with a group picked at random at the same time, so the true size of the benefit is still uncertain.acute lymphoblastic leukemia نوعی سرطان سریع‌پیشرونده در گلبول‌های سفید خون است. کودکان مبتلا به آن معمولاً درمان می‌شوند، اما وضعیت نوجوانان و بزرگسالان بسیار بدتر است. venetoclax دارویی است که پروتئینی را مسدود می‌کند که سلول‌های سرطانی برای زنده ماندن به آن نیاز دارند، و در نتیجه این سلول‌ها از بین می‌روند. این کارآزمایی اولیه نشان می‌دهد که این دارو شاید به بیماران مسن‌تر هم کمک کند، اما بیماران در این مطالعه با افرادی که در سال‌های گذشته درمان شده بودند مقایسه شده‌اند، نه با گروهی که به‌طور تصادفی و در همان بازه زمانی انتخاب شده باشد؛ به همین دلیل اندازه واقعی این فایده هنوز نامشخص است.

Who's behind it: Xiaoyuan Gong, Jianxiang Wang and colleagues, Institute of Hematology and Blood Diseases Hospital, Chinese Academy of Medical Sciences.

Summary by the Lemma AI · how we grade

Read the original paper (pubmed.ncbi.nlm.nih.gov) DOI