A quantum computer 'predicted' trades while being fed no data — a flaw, not a breakthroughیک کامپیوتر کوانتومی بدون دریافت هیچ داده‌ای معاملات را «پیش‌بینی» کرد؛ این یک نقص است، نه یک پیشرفت

Why it matters

Banks, drug labs and universities are all testing whether today's quantum computers can improve ordinary predictions, and exciting results get a lot of attention. This work shows one way such a result can be false: a quantum machine's small errors change slightly every few hours, so each batch of work carries a faint signature, like a fingerprint. If the records in a batch happen to share the same answer, a prediction program can read the fingerprint instead of the data and look clever for no reason. The author is honest that he could not use the bank's private data, so he cannot say this is what happened there — but he shows it is possible, and he offers five cheap checks any team can run to find out.بانک‌ها، آزمایشگاه‌های دارویی و دانشگاه‌ها همگی در حال بررسی این هستند که آیا کامپیوترهای کوانتومی امروزی می‌توانند پیش‌بینی‌های معمولی را بهبود دهند یا نه، و نتایج هیجان‌انگیز توجه زیادی جذب می‌کنند. این پژوهش یک راه نشان می‌دهد که چنین نتیجه‌ای می‌تواند نادرست باشد: خطاهای کوچک یک دستگاه کوانتومی هر چند ساعت یک‌بار کمی تغییر می‌کنند، به همین دلیل هر دسته از کارها یک امضای ضعیف، شبیه اثر انگشت، با خود دارد. اگر رکوردهای یک دسته به‌طور تصادفی پاسخ یکسانی داشته باشند، یک برنامه پیش‌بینی می‌تواند به‌جای داده‌ها آن اثر انگشت را بخواند و بدون هیچ دلیلی باهوش به نظر برسد. نویسنده صادقانه می‌گوید که نتوانسته به داده‌های خصوصی بانک دسترسی داشته باشد، بنابراین نمی‌تواند بگوید همین اتفاق در آنجا رخ داده — اما نشان می‌دهد که این امر ممکن است، و پنج آزمایش ارزان ارائه می‌دهد که هر تیمی می‌تواند برای فهمیدن آن اجرا کند.