A brainless slime mould avoided a light it dislikes less, after food kept appearing thereکپک لجنیِ بدون مغز، پس از آنکه غذا بارها در محل همان نوری ظاهر شد که از آن بدش می‌آمد، کمتر از آن نور دوری کرد
A slime mould is a single cell with no brain, and it normally crawls away from blue light. After food was repeatedly put in the lit area, trained ones entered it more often and sooner than untrained ones.کپک لجنی یک سلول تک‌یاخته و بدون مغز است که معمولاً از نور آبی دور می‌خزد. بعد از اینکه غذا بارها در ناحیه‌ی روشن قرار داده شد، نمونه‌های آموزش‌دیده نسبت به نمونه‌های آموزش‌ندیده بیشتر و زودتر وارد آن ناحیه شدند.
ترجمهٔ ماشینی است؛ برای دقت به متن اصلی انگلیسی مراجعه کنید.
Why it matters
Most of us assume you need a brain, or at least nerves, to change your behaviour based on experience. This creature has neither, yet its behaviour still shifted after light and food kept arriving together. The researchers are careful and honest: they say this is not proof that the slime mould connected the two things. The effect also did not grow with extra training, which is strange if it were true learning. Still, it is a neat hint that very simple living things can adjust to what keeps happening around them.بیشتر ما فکر می‌کنیم برای تغییر رفتار بر اساس تجربه، به مغز یا دست‌کم سلول‌های عصبی نیاز است. این موجود هیچ‌کدام را ندارد، اما رفتارش باز هم بعد از اینکه نور و غذا مدام با هم ظاهر شدند، تغییر کرد. پژوهشگران محتاط و صادقانه‌اند: می‌گویند این یافته اثبات نمی‌کند که کپک لجنی این دو چیز را به هم ربط داده باشد. این اثر همچنین با تمرین بیشتر افزایش نیافت، که اگر یادگیری واقعی در کار بود، عجیب است. با این حال، این یافته سرنخ جالبی است از اینکه حتی موجودات زنده‌ی بسیار ساده هم می‌توانند خود را با آنچه پیوسته در اطرافشان رخ می‌دهد، تطبیق دهند.
Who's behind it: Q. Wang, N. Gaspers, M. Sims, T. Schlicht and L. Severs, Unknown.
Summary by the Lemma AI · how we grade