Giant bubbles in Andromeda point to exploding stars as the thing that keeps a galaxy's gas churningحباب‌های غول‌پیکر در Andromeda نشان می‌دهند این انفجار ستاره‌هاست که آشفتگی گاز یک کهکشان را زنده نگه می‌دارد
Exploding stars appear to supply the energy that keeps gas churning across an entire galaxy. Astronomers measured 118 giant gas bubbles in the Andromeda galaxy; the energy those bubbles add matches the energy the churning loses.به نظر می‌رسد انفجار ستاره‌ها همان انرژی‌ای را تأمین می‌کند که آشفتگی گاز را در سرتاسر یک کهکشان زنده نگه می‌دارد. ستاره‌شناسان 118 حباب غول‌پیکر گازی را در کهکشان Andromeda اندازه‌گیری کردند؛ انرژی‌ای که این حباب‌ها به این آشفتگی اضافه می‌کنند، با انرژی‌ای که آشفتگی از دست می‌دهد برابر است.
ترجمهٔ ماشینی است؛ برای دقت به متن اصلی انگلیسی مراجعه کنید.
Why it matters
The gas between the stars in a galaxy never sits still. That constant churning slows the gas from collapsing, which is why galaxies turn gas into new stars slowly instead of all at once. Scientists have argued for decades about what keeps the churning going, and here the energy coming out of exploding stars was measured directly and matched against the energy being lost. It is one galaxy, so the same balance still needs checking elsewhere.گاز میان ستاره‌ها در یک کهکشان هرگز ساکن نمی‌ماند. همین آشفتگی دائمی از فروپاشیدن گاز جلوگیری می‌کند، و به همین دلیل کهکشان‌ها گاز را به‌آرامی به ستاره‌های تازه تبدیل می‌کنند، نه یک‌باره. دانشمندان دهه‌هاست درباره اینکه چه چیزی این آشفتگی را ادامه‌دار نگه می‌دارد بحث می‌کنند، و در اینجا انرژی خارج‌شده از انفجار ستاره‌ها به‌طور مستقیم اندازه‌گیری و با انرژی از دست‌رفته مقایسه شده است. این یافته مربوط به یک کهکشان است، پس این توازن هنوز باید در جاهای دیگر هم بررسی شود.
Who's behind it: Fanyi Meng, Chao-Wei Tsai and colleagues, National Astronomical Observatories of the Chinese Academy of Sciences, with international collaborators. Funded by the National Natural Science Foundation of China, with partial support from the US National Science Foundation.
Summary by the Lemma AI · how we grade
Read the original paper (arxiv.org) DOI Peer-reviewed version