Nature's webs of life may follow one balancing ruleشبکه‌های حیات در طبیعت شاید از یک قاعده‌ی توازن پیروی کنند
In nature's webs of who eats or pollinates whom, doubling the number of species brings about 2.7 times more connections. The same pattern showed up in 1,533 real webs, and a simple theory predicted it closely.در شبکه‌های طبیعی که نشان می‌دهند چه موجودی چه موجود دیگری را می‌خورد یا گرده‌افشانی می‌کند، دو برابر شدن تعداد گونه‌ها حدود 2.7 برابر پیوند بیشتر به‌وجود می‌آورد. همین الگو در 1,533 شبکه‌ی واقعی هم دیده شد، و یک نظریه‌ی ساده توانست آن را به‌دقت پیش‌بینی کند.
ترجمهٔ ماشینی است؛ برای دقت به متن اصلی انگلیسی مراجعه کنید.
Why it matters
These webs decide how trouble travels through nature. When one species disappears, or a disease arrives, the links are the paths the shock takes. This work suggests living communities tend to settle at a middle amount of connection: enough links to pass signals around, but not so many that the whole web reacts in one single way. It is a pattern plus an explanation that fits the numbers, so it cannot yet tell us how to protect any particular forest, lake or reef.این شبکه‌ها تعیین می‌کنند که مشکلات چطور در طبیعت منتشر می‌شوند. وقتی یک گونه از بین می‌رود، یا بیماری‌ای از راه می‌رسد، همین پیوندها مسیرهایی هستند که ضربه از آن‌ها عبور می‌کند. این پژوهش نشان می‌دهد جامعه‌های زیستی گرایش دارند در یک سطح میانه از ارتباط ثابت بمانند: پیوندهایی به‌اندازه‌ی کافی برای انتقال سیگنال‌ها، اما نه آن‌قدر زیاد که کل شبکه به‌یک‌شکل واکنش دهد. این یک الگو همراه با توضیحی است که با داده‌ها همخوانی دارد، پس هنوز نمی‌تواند بگوید چطور باید از یک جنگل، دریاچه یا صخره‌ی مرجانی خاص محافظت کرد.
Who's behind it: A. Gimenez-Romero, D. Oro, J. Bascompte and M. Genovart.
Summary by the Lemma AI · how we grade