Lemma Weekly
-
Tiny hairs may let a hovering moth feel a flower swayموهای ریز شاید به پروانه شب‌پرواز کمک کنند حرکت تاب‌خوردن یک گل را حس کند
Hair bundles at the base of a hawkmoth's long drinking tube appear to sense a swaying flower. Nerves from those hairs fired about 1.9 thousandths of a second after the tube bent sideways.دسته‌هایی از مو در پایه خرطوم بلند یک پروانه شب‌پرواز به نظر می‌رسد حرکت تاب‌خوردن گل را حس می‌کنند. اعصاب متصل به این موها حدود 1.9 هزارم ثانیه پس از خم‌شدن جانبی خرطوم، سیگنال می‌فرستادند.
Why it matters. A hawkmoth drinks while hovering, keeping a long thin mouthpart inside a flower that is moving in the wind. Scientists already knew the moth uses its eyes; this work suggests it also uses a sense of touch, and a very fast one. Learning how a small animal corrects its position in milliseconds could help engineers build steadier flying machines and better robot hands. This is one insect, though, and a moth's body is not a human body, so do not assume our own senses work the same way.پروانه شب‌پرواز در حالی که در هوا معلق مانده می‌نوشد و در همین حال بخش دهانی باریک و بلندش را داخل گلی نگه می‌دارد که در باد تکان می‌خورد. دانشمندان پیش‌تر می‌دانستند که این پروانه از چشم‌هایش استفاده می‌کند؛ این پژوهش نشان می‌دهد که او احتمالاً از حس لامسه هم استفاده می‌کند، آن هم با سرعتی بسیار بالا. فهمیدن اینکه یک جانور کوچک چطور در عرض میلی‌ثانیه‌ها موقعیت خود را تصحیح می‌کند، می‌تواند به مهندسان در ساخت پرنده‌های پروازی پایدارتر و دست‌های رباتیک بهتر کمک کند. با این حال این فقط یک حشره است و بدن یک پروانه شب‌پرواز با بدن انسان متفاوت است، پس نباید فرض کرد حس‌های ما هم به همین شکل کار می‌کنند.
-
A spare ring of DNA may turn a coral's bacteria from harmful to helpfulیک حلقه DNA اضافه شاید باکتری‌های مرجان را از مضر به مفید تبدیل کند
Some bacteria living inside coral carry a spare ring of DNA. Corals hosting those bacteria stood water about 1°C hotter before turning white and sickening. Almost identical bacteria without the ring sped up that damage instead.پیش‌نویس
Why it matters. When the sea gets too warm, corals turn white and starve, because they lose the tiny algae that feed them. Reefs are dying this way around the world, and a single degree of extra heat tolerance is a big difference for them. This work hints that the right bacteria, carried inside the coral, could be part of the reason some reefs survive. If that holds up, people might one day give struggling reefs helpful bacteria on purpose. For now it is one set of tank experiments, so nobody should promise a rescue for real reefs yet.وقتی آب دریا بیش از حد گرم می‌شود، مرجان‌ها سفید می‌شوند و از گرسنگی می‌میرند، چون جلبک‌های ریزی را که غذایشان را تامین می‌کنند از دست می‌دهند. صخره‌های مرجانی در سراسر جهان به همین شکل در حال مرگ‌اند، و حتی یک درجه تحمل گرمایی بیشتر برایشان تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند. این پژوهش نشان می‌دهد که باکتری‌های درست، وقتی درون مرجان حمل شوند، شاید بخشی از دلیل بقای برخی صخره‌ها باشند. اگر این یافته تایید شود، شاید روزی بتوان به‌طور عمدی باکتری‌های مفید به صخره‌های در خطر داد. اما در حال حاضر این فقط یک مجموعه آزمایش در تانک است، پس هنوز نباید وعده نجات صخره‌های واقعی را داد.
-
Gut bacteria may break down the woodiest part of plantsباکتری‌های روده ممکن است چوبی‌ترین بخش گیاهان را تجزیه کنند
Human gut bacteria can take apart lignin, the tough material that makes plants woody and stiff. In oxygen-free tubes, scientists marked lignin's carbon atoms and later found those marks inside smaller new compounds.باکتری‌های روده‌ی انسان می‌توانند lignin را تجزیه کنند؛ همان ماده‌ی سختی که به گیاهان حالت چوبی و سفت می‌دهد. دانشمندان در لوله‌های آزمایش بدون اکسیژن، اتم‌های کربن lignin را نشانه‌گذاری کردند و بعداً همان نشانه‌ها را در ترکیبات کوچک‌تر و تازه‌ای پیدا کردند.
Why it matters. Lignin is in whole grains, bran, flax seeds and many vegetables. For over a hundred years, scientists argued about whether our bodies do anything with it at all. This study suggests the bacteria living in our intestines chop it up, and that some pieces become enterolignans - small compounds that pass into the blood and are being studied for links to heart health and some cancers. This was done in sealed tubes in a laboratory, not in living people, so it is too early to change what anyone eats.lignin در غلات کامل، سبوس، دانه‌های کتان و بسیاری از سبزیجات وجود دارد. دانشمندان بیش از صد سال است که بر سر این موضوع بحث می‌کنند که آیا بدن ما اصلاً کاری با آن انجام می‌دهد یا نه. این پژوهش نشان می‌دهد باکتری‌های ساکن روده‌ی ما آن را تکه‌تکه می‌کنند و برخی از این تکه‌ها به enterolignans تبدیل می‌شوند - ترکیبات کوچکی که وارد خون می‌شوند و فعلاً در حال بررسی برای ارتباط‌شان با سلامت قلب و برخی سرطان‌ها هستند. این کار در لوله‌های دربسته و در محیط آزمایشگاه انجام شده، نه در بدن افراد زنده، پس هنوز زود است کسی رژیم غذایی‌اش را بر همین اساس تغییر دهد.
-
Lab-grown brain tissue hints an autism-linked DNA change speeds up how cells connectبافت مغزی رشدیافته در آزمایشگاه نشان می‌دهد یک حذف DNA مرتبط با اوتیسم ممکن است روند ارتباط‌گیری سلول‌ها را سریع‌تر کند
A computer program that analysed lab-grown human brain tissue found that samples with an autism-linked DNA deletion formed connections faster than usual. It trained on over 900 hours of electrical recordings.یک برنامه‌ی کامپیوتری که بافت مغزی انسانی رشدیافته در آزمایشگاه را تحلیل کرده بود، دریافت نمونه‌هایی با یک حذف DNA مرتبط با اوتیسم سریع‌تر از حالت معمول ارتباطات سلولی برقرار می‌کنند. این برنامه با بیش از 900 ساعت ثبت فعالیت الکتریکی آموزش دیده بود.
Why it matters. Scientists can grow tiny clumps of human brain tissue in a dish, called organoids. These clumps are not people and have no senses or thoughts, but their cells fire signals to each other like real brain cells do. That lets researchers watch how a genetic difference linked to autism changes early development, without testing on anyone. The team also had the tissue control a simulated balancing stick, and the cells used activity patterns they already had rather than making new ones. This is an early result from a study that other scientists have not yet checked, and tissue in a dish can behave very differently from a living brain.دانشمندان می‌توانند توده‌های کوچکی از بافت مغزی انسانی را در ظرف آزمایشگاهی رشد دهند که به آن‌ها organoid گفته می‌شود. این توده‌ها انسان نیستند و حس یا فکری ندارند، اما سلول‌های آن‌ها همانند سلول‌های مغزی واقعی به یکدیگر سیگنال می‌فرستند. این امر به پژوهشگران اجازه می‌دهد بدون آزمایش روی هیچ فردی، ببینند یک تفاوت ژنتیکی مرتبط با اوتیسم چگونه روند اولیه‌ی رشد را تغییر می‌دهد. این تیم همچنین بافت را طوری تنظیم کرد که یک چوب موازنه‌ی شبیه‌سازی‌شده (simulated) را کنترل کند، و سلول‌ها برای این کار از الگوهای فعالیتی که از قبل داشتند استفاده کردند، نه الگوهای جدید. این یک نتیجه‌ی اولیه از پژوهشی است که هنوز توسط دانشمندان دیگر بررسی نشده، و بافت درون ظرف آزمایشگاهی می‌تواند رفتاری بسیار متفاوت از مغز زنده داشته باشد.
-
Drone video hints that baby whales copy how their mothers find foodتصاویر پهپادی نشان می‌دهد نوزادان نهنگ شاید روش غذایابی مادرشان را تقلید می‌کنند
Young gray whales appear to copy their mothers' feeding moves. Nine years of drone video caught six calves starting a feeding move seconds after their mother did, using her exact move in 9 of 21 dives.به نظر می‌رسد نهنگ‌های خاکستری جوان حرکات غذایابی مادرشان را کپی می‌کنند. فیلم‌برداری با پهپاد در طول 9 سال نشان داد که 6 بچه‌نهنگ، چند ثانیه بعد از مادرشان، همان حرکت غذایابی را شروع کرده‌اند؛ آن‌ها در 9 از 21 غواصی دقیقاً حرکت مادر را تکرار کردند.
Why it matters. Gray whales feed in several different ways, and some moves are hard to do well. If calves learn these moves by watching their mothers, then knowledge is passed from one whale generation to the next, like a local tradition. That matters for protecting them: this small group has only about 213 animals, and losing experienced mothers could mean losing feeding skills that are taught rather than inborn. This is a study of whales, not of people, so it says nothing direct about how humans learn. And it is an early hint, not proof - the researchers watched behaviour, they did not run an experiment.نهنگ‌های خاکستری به چند روش مختلف غذا می‌خورند و برخی از این حرکات به‌خوبی انجام‌شان سخت است. اگر بچه‌نهنگ‌ها این حرکات را از دیدن مادرشان یاد بگیرند، یعنی دانش از یک نسل نهنگ به نسل بعدی منتقل می‌شود، شبیه یک سنت محلی. این موضوع برای حفاظت از آن‌ها اهمیت دارد: این گروه کوچک فقط حدود 213 نهنگ دارد، و از دست دادن مادرهای باتجربه می‌تواند به معنای از دست رفتن مهارت‌های غذایابی‌ای باشد که آموختنی‌اند، نه ذاتی. این پژوهش روی نهنگ‌ها انجام شده، نه انسان‌ها، پس هیچ نتیجه‌ی مستقیمی درباره‌ی نحوه‌ی یادگیری انسان‌ها در بر ندارد. و این فقط یک سرنخ اولیه است، نه اثبات قطعی - پژوهشگران صرفاً رفتار را مشاهده کرده‌اند و آزمایشی انجام نداده‌اند.
Want this in your inbox? Subscribe to the weekly feed in any reader, or point an RSS-to-email service at it.